Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Η εποχή του Περικλή

Η εποχή του Περικλή.  
Το χρονικό πλαίσιο → Μόνο 15 χρόνια ειρήνης (τριακοντούτεις σπονδαί, 445 π.Χ) κυριαρχία  του Περικλή στα πολιτικά πράγματα της Αθήνας. 

Χαρακτηρισμός  → Ο Περικλής σφράγισε με τη δράση του την ανάπτυξη της Αθήνας
α) στο  εσωτερικό  και 
β)  στο  εξωτερικό  (απόλυτη  κυριαρχία  επί  των  συμμάχων). 5ος  αι.  π.Χ.
→  χρυσούς αιών του Περικλέους.

  Οι συνθήκες:
1) Καθιερώθηκε μετά τη δολοφονία του Εφιάλτη και το θάνατο του Κίμωνα.    2) Εκλεγόταν με δημοκρατικές διαδικασίες στο αξίωμα του στρατηγού.

Ηγετικά προσόντα:
1)  Επιβαλλόταν στο πλήθος χωρίς να περιορίζει τις ελευθερίες του.           
2) Διέθετε  πολιτική  οξυδέρκεια
(«εγίγνετό  τε  λόγω  μεν  δημοκρατία, έργω δε υπό του πρώτου ανδρός αρχή»). 

Η  πολιτική  του: 
1) Ενίσχυσε  το  δημοκρατικό  πολίτευμα (χρηματική  αποζημίωση  για  τους  κληρωτούς  άρχοντες,  τους  βουλευτές  και  τους  δικαστές,  δαπάνες  για  την  πολιτιστική  ανάπτυξη, θεωρικά).   
2) Επέκτεινε την εμπορική επιρροή των Αθηναίων και προς τη Δύση (συμμαχία με την Εγέστα, τους Λεοντίνους και το Ρήγιο, συμμετοχή στην αποικία των Θουρίων, ανάδειξη του Πειραιά στο κυριότερο εμπορικό λιμάνι όλης της Μεσογείου).   
3) Διασφάλισε  τα  έσοδα  του  κράτους  από  
α) τα  μεταλλεία,  
β) τη  φορολογία, 
γ) το φόρο των συμμάχων και
δ) τις έκτακτες εισφορές.   
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ: 
α) Μεταλλεία (του Λαυρίου) →  Εκμίσθωση σε ιδιώτες, εργασία από δούλους. β) Φορολογία → Άμεση φορολογία σε στιγμές μεγάλης κρίσης, μετοίκιο, έμμεση φορολογία  για τα εισαγόμενα και εξαγόμενα προϊόντα από τα αθηναϊκά λιμάνια.   γ) Φόρος των συμμάχων → Το συμμαχικό ταμείο μεταφέρθηκε στην Αθήνα (454 π.Χ. , 8.000 τάλαντα),  τακτικοί  και  έκτακτοι  φόροι  προς  τους  συμμάχους  υπό  μορφή  πολεμικών  αποζημιώσεων.  
 δ)  Έκτακτες  εισφορές  →  Θεσμός  της  λειτουργίας  που  αφορούσε  τους  πλουσιότερους  πολίτες και είχε υποχρεωτικό και τιμητικό ταυτόχρονα χαρακτήρα (οι βασικές λειτουργίες: χορηγία, τριηραρχία, αρχιθεωρία, εστίαση, γυμνασιαρχία).  
Β. Δημοπούλου, Ιστορία του Αρχαίου Κόσμου. Διαγράμματα.



3. Η λειτουργία του πολιτεύματος - οι λειτουργίες from Kvarnalis75

Υποστηρικτικό υλικό:
 -Ορισμός των εννοιών «πόλις», «πολίτης», Αριστοτέλης, Πολιτικά, ΙΙΙ, 1275a 1-25, Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, στο Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα:
http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=42&m=1
-Πηγές για τους θεσμούς, τα αξιώματα της αρχαίας Αθήνας και για τον ρόλο της κλήρωσης: Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία, 43.1-2, 44.4, 45.4, 46.1, 49.1-2, ΙΜΕ:
http://www.ime.gr/chronos/05/gr/sources/index_pol.html
-Το δημοκρατικό πολίτευμα της Αθήνας], Θουκυδίδης, Ο Επιτάφιος του Περικλή, 2.37.1 , Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, στο Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα:
http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?m=1&t=182
-Η προσωπικότητα του Περικλή], Θουκυδίδης, Ιστορίαι, 2.65.8-9, Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, στο Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα:
http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?m=1&t=182
-Οι Αθηναίοι αποφασίζουν να ανακαλέσουν την απόφαση τιμωρίας των κατοίκων της Μυτιλήνης που αποστάτησαν το 427 π.Χ, Θουκυδίδης, Ιστορίαι, Γ΄ 36: http://www.mikrosapoplous.gr/thucy/vivlia/vivlio3_1.htm
Ο λόγος του Κλέωνα υπέρ της τιμωρίας και ο αντίλογος του Διοδότου, Θουκυδίδης, Ιστορίαι, Γ΄, 37 και 46: http://www.mikrosapoplous.gr/thucy/vivlia/vivlio3_1.htm

Προτεινόμενες δραστηριότητες:
1. Το περιεχόμενο του όρου πολίτης σύμφωνα με το κείμενο του Αριστοτέλη. Ποιοι από όσους αποκλείονται από αυτό το δικαίωμα αναφέρονται από τον Αριστοτέλη και ποιοι όχι. Αιτιολόγηση των απαντήσεων.
2. Ο ρόλος του ναυτικού στην αρχαία Αθήνα και η χορήγηση πολιτικών δικαιωμάτων στο λαό.
3. Αναφορά των θεσμών στους οποίους συμμετέχει ο λαός και διερεύνηση του εύρους συμμετοχής του σε αυτούς.
4. Διερεύνηση του διλήμματος που αντιμετώπιζε ο αθηναϊκός λαός στην άσκηση εξουσίας μέσα από το παράδειγμα της αποστασίας των Μυτιληναίων και τα επιχειρήματα των δύο ομιλητών.
5. Λαός και ηγετικές προσωπικότητες: διερεύνηση της σχέσης μέσα από το παράδειγμα του Περικλή και του Κλέωνα.

Οικονομία :
- «Η εκμετάλλευση των ορυχείων», Φωτόδενδρο,
http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/9640
Πηγές, «Η οικονομία στην ελληνική αρχαιότητα», Φωτόδενδρο: http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/9611

Λειτουργίες:
-Θουκυδίδης, Ιστορίαι 6.16.1-4, ΙΜΕ:
http://www.ime.gr/chronos/05/gr/sources/index_soc.html
-Ξενοφών, Oικονομικός 2.4-6, ΙΜΕ:
http://www.ime.gr/chronos/05/gr/sources/index_soc.html
-ο τιμητικός χαρακτήρας των λειτουργιών, Δημοσθένης, Κατά Στεφάνου ψευδομαρτυριών Α΄, 66, Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία στο Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα:
http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?m=1&t=82
-«Μνημείο του Λυσικράτη», Βικιπαίδεια: https://goo.gl/ONNqE3
-«Οδός Τριπόδων-Χορηγικό Μνημείο του Λυσικράτους (335/4 π.Χ» και τοπογραφικό σχέδιο της Αγοράς και των περιχώρων της], ΕΙΕ: http://www.eie.gr/archaeologia/gr/02_DELTIA/Street_of_Tripods_Lysikrates.aspx

Προτεινόμενες δραστηριότητες:
1.Εξέταση του ρόλου των λειτουργιών και των χορηγών στην αρχαία Αθήνα. Συζήτηση για τον ρόλο των χορηγών σήμερα και τη σχέση τους με την κοινωνία.
2. Ο ρόλος των δούλων στην αρχαία Αθήνα.


Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

12 σκίτσα με μηνύματα που θα σας βάλουν σε σκέψεις


Ο καλλιτέχνης δρόμου Dran, γεννημένος στην Τουλούζη το 1979, χαρακτηρίζεται συχνά και ο Γάλλος Banksy. Αυτοί οι δύο καλλιτέχνες μοιράζονται μια κριτική άποψη για την κοινωνία, με δυνατά σκίτσα και δεν φοβούνται να εκθέσουν τις απόψεις τους δημοσίως.
Ο Dran δημιουργεί κυρίως έργα ζωγραφικής, σχεδιάζει και και κάνει γκράφιτι σε όλη τη Γαλλία. Με ‘όχημα’ την τέχνη του, προσπαθεί να μιλήσει για σημαντικά τρέχοντα ζητήματα όπως η εξουσία, η σεξουαλική παρενόχληση, ο εθισμός στο διαδίκτυο, τα μέσα ενημέρωσης και πολλά άλλα.
Δείτε μερικά από τα σκίτσα του:

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Κλασική εποχή (480-323 π.Χ.) - Η συμμαχία της Δήλου-Αθηναϊκή ηγεμονία



Υποστηρικτικό υλικό:
 -Διαδραστική εφαρμογή και πηγές, «Από τη Συμμαχία της Δήλου στην ηγεμονία της Αθήνας», 


- Η Συμμαχία της Δήλου: Οι πρωταγωνιστές

-Συμμαχία της Δήλου - Αθηναϊκή ηγεμονία (478-449π.Χ.)

-Επιλεγμένα αποσπάσματα σχετικά με την ίδρυση της αθηναϊκής συμμαχίας, τις υποχρεώσεις των συμμάχων, τις αποστασίες, τον ρόλο Κίμωνα, την αποικιστική πολιτική Αθηναίων, Θουκυδίδης, Ιστορίαι Α΄94-101:


- Πώς βλέπουν οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοι τη συμμαχία, Ξενοφών, Aθηναίων Πολιτεία 1.15, ΙΜΕ:

-Ο Περικλής ενθαρρύνει τους Αθηναίους για την οικονομική τους κατάσταση πριν από τον Πελοποννησιακό πόλεμο αναφερόμενος στα έσοδα από τη φορολογία των συμμάχων, Θουκυδίδης, Ιστορίαι 2.13.3, Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία στο Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα:

- Κριτική για την Αθηναϊκή ηγεμονία, Aνδοκίδης, Περί της προς Λακεδαιμονίους Ειρήνης 37-38, ΙΜΕ:

-  Φορολόγηση των συμμάχων, προσπορισμός εσόδων από τον Αλκιβιάδη], Aνδοκίδης, Κατά Αλκιβιάδου 11, ΙΜΕ:

Προτεινόμενες δραστηριότητες:
1. Η σημασία της Αθηναϊκής συμμαχίας/ηγεμονίας για τους Αθηναίους.
2. Σχολιασμός των μεθόδων με τις οποίες οι Αθηναίοι επιβλήθηκαν στους συμμάχους. Συζήτηση σχετικά με τη συμβατότητα αυτών των μεθόδων με το δημοκρατικό πολίτευμα.

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Μάρκος και Άννα - Κατσιμιχαίοι

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Γλωσσικό ζήτημα - Δημοτικισμός- Αναλφαβητισμός

ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ - ΔΗΜΟΤΙΚΙΣΜΟΣ
http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/guide/thema_d2/index.html
http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history/thema_12/index.html
http://users.sch.gr/symfo/sholio/istoria/kimena/1930.dimotikismos.htm
http://tvxs.gr/news/



Αναλφαβητισμός from Demirakou M

Δείτε επίσης:
http://latistor.blogspot.gr/2015/05/blog-post_44.html
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A110/246/1823,5877/extras/texts/indexb_1_analfavit_ekebi.pdf
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A110/246/1823,5877/extras/texts/indexb_1_analfav_kathimerini.html

Μια σκέψη για τον 21ο αιώνα

Η ανθρωπότητα μπαίνει στη νέα χιλιετία κουβαλώντας τρεις θανάσιμες αντιθέσεις. Η πρώτη αντίθεση, σε οικουμενική κλίμακα: τα 2/3 του πληθυσμού της γης ζουν κάτω από το όριο φτώχειας, ενώ το υπόλοιπο 1/3 εντείνει την καταλήστευση του τρίτου κόσμου, που, ιδιαίτερα στην περίπτωση της εκμετάλλευσης των παιδιών, έχει πάρει εγκληματικές διαστάσεις και μορφές. Η δεύτερη αντίθεση, στο δυτικό κόσμο, όπου η Δημοκρατία γίνεται όλο και πιο τυπική, αφού η εξουσία συγκεντρώνεται σε όλο και πλουσιότερους, όλο και μικρότερους ολιγαρχικούς κύκλους, κυρίως οικονομικούς, που στηρίζουν κάθε μέρα και περισσότερο τη δύναμή τους στους εξοπλισμούς, στο στρατό και στον πόλεμο. Τέλος, η τρίτη αντίθεση αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο με την παγκυριαρχία του λογικού – επιστημονικού επί του ψυχικού – πνευματικού. Η τεράστια πρόοδος στο χώρο της ηλεκτρονικής τείνει να εξαφανίσει τις ανθρώπινες κατακτήσεις του πνεύματος και της τέχνης, ανατρέποντας την πνευματική και ψυχική ισορροπία του ανθρώπου, ο οποίος, χωρίς ψυχική και πνευματική τροφή, χωρίς τέχνη και μόνο με τη λογική των κομπιούτερς, κινδυνεύει να μεταβληθεί σε δυστυχισμένο τέρας. Για να εξαλειφθούν έγκαιρα οι τρεις αυτές μεγάλες αντιθέσεις – παγίδες – πληγές, πριν μας οδηγήσουν σε μεγάλες τραγωδίες, εύχομαι η αρμονία που εκφράζει τόσο τέλεια η Ακρόπολη κι ο Παρθενώνας να φωτίσει τις επερχόμενες γενιές, ώστε να σκύψουν πάνω στον άνθρωπο με πνεύμα ευθύνης και δικαιοσύνης, εξασφαλίζοντας τα μέγιστα αγαθά: ειρήνη και δημοκρατία.

Από την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»
Μίκης Θεοδωράκης


Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: ένα τραγούδι - Εικόν' αχειροποίητη



Ένα τραγούδι σε στίχους Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και μουσική Λεωνίδα Μαριδάκη.
Από τη θεατρική διασκευή δύο διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (Όνειρο στο κύμα, Τ' αγνάντεμα) που ανέβηκε το 2011-2012 από την ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝΗΣ ΒΙΟΛΕΤΤΑ και παρουσιάστηκε σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και την Κύπρο. Σκηνοθέτησαν και έπαιξαν οι Μαρινέλλα Βλαχάκη και Αντώνης Περαντωνάκης ενώ τη μουσική υπέγραψε και έπαιξε ζωντανά επί σκηνής ο Λεωνίδας Μαριδάκης



Eικόν' αχειροποίητη, που στην καρδιά μου σ' είχα, κ' είχα για μόνο φυλαχτό μια της κορφής σου τρίχα. Oνείρατα στον ύπνο μου μαυροφτερουγιασμένα, σαν περιστέρι στη σπηλιά μ' ετάραξαν για σένα. Τ' αηδόνια αυτά που κελαηδούν μου φαίνονται να κλαίνε κίνδυνο, μαύρο σύννεφο, οι μάγισσες μου λένε. Kίνδυνο, μαύρο σύννεφο, οι μάγισσες μου λένε· τ' αηδόνια αυτά που κελαδούν μου φαίνονται να κλαίνε. Να σε χαρεί κι η άνοιξη μαζί με τα λουλούδια όπου 'ναι σαν αμέτρητα ζωγραφιστά τραγούδια. Συ στο σκολειό δεν έμαθες να γράφης ραβασάκια· στα χείλη σου τα ρόδινα πού τά 'βρες τα φαρμάκια; Στα μάτια τα ψιχαλιστά πόχ' έρωτας καρτέρι, πόσο μεθύσι μέθυσα ένας Θεός το ξέρει. Τη χάρη σου τη σπλαχνική μη μ' αρνηστείς αρνί μου αγάπη μου αιώνια αγάπη μου στερνή μου

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ: Το κλίμα δεν το λογαριάζω...

Ε​​να γεγονός δεκαπενθήμερης διάρκειας, μια διάσκεψη για το κλίμα, δεν θα πρέπει να είναι εντελώς ασήμαντο και ανάξιο ενδιαφέροντος. Σημειωτέον, στη διάσκεψη δεν συμμετείχαν αποκλειστικά επιστήμονες, που ο στρυφνός υποτίθεται λόγος τους «δεν είναι για το γυαλί», ούτε αποκλειστικά οικολόγοι, που ο γλυκερός υποτίθεται λόγος τους προκαλεί φρίκη στους σοβαρούς αυτού του κόσμου. Συμμετείχαν και πολιτικοί εκπρόσωποι –υπουργοί, πρωθυπουργοί, καγκελάριοι, πρόεδροι– σχεδόν όλων των χωρών του πλανήτη, πλούσιων και φτωχών, άλλων ψευδαισθησιακά σίγουρων και άλλων τρομαγμένων μπροστά σε όσα τους επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον τους. Τέλος, όχι μόνο τα συμπεράσματα της διάσκεψης, αλλά και οι σκέψεις που αναπτύχθηκαν στη διάρκειά της και οι σχεδιασμοί που συγκρούστηκαν, για τις πηγές ενέργειας, τα ποσοστά των ρύπων, το λιώσιμο των πάγων κτλ., αφορούν και τη δική μας χώρα· τον καθέναν χωριστά και τη ραγισμένη κοινότητα που συναποτελούμε. Το αύριο και το μεθαύριο του πλανήτη μάς περιέχει. Και το 2050, όπως κι αν τον εννοήσουμε τον χρόνο, είναι ήδη τώρα. Θα περιμένουμε να φτάσει κομμάτι κάποιου παγετώνα στη Σαντορίνη ή στη Μύκονο για να το παραδεχτούμε;


Θα πιθανολογούσε, λοιπόν, κανείς ότι θα είχε εκδηλωθεί ευκρινέστερα το ελληνικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για μια διάσκεψη τόσο σοβαρή. Και ότι οι αναφορές στον Τύπο θα ήταν περισσότερες, εκτενέστερες και ουσιαστικότερες. Οχι μονόστηλα ή δίστηλα που μπαίνουν για να βγει η υποχρέωση και μόνο. Για να μη δοθεί δηλαδή σε κανέναν απαιτητικό ή απλώς αφελή το δικαίωμα της μομφής. Για να μην κάψω ξερά και χλωρά μαζί, να πω ότι αν κάποιος είχε την υπομονή και τον χρόνο να ξεφυλλίζει καθημερινά το σώμα όλων των ελληνικών εφημερίδων, να παρακολουθεί όλα τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και να βυθίζεται σε κάμποσες ιστοσελίδες, ειδικευμένες και μη, θα κατόρθωνε τελικά να ικανοποιήσει έστω μερικώς την επιθυμία του να πληροφορηθεί· υπήρξαν και εμπεριστατωμένες αναφορές. Η γενική εικόνα όμως, αυτή που ετοιμάζεται για να δοθεί στη μαζική κατανάλωση και να διαμορφώσει την επίσης μαζική συνείδηση, ήταν μια εικόνα ισχνού ενδιαφέροντος. Το γεγονός, το σοβαρό γεγονός, αντιμετωπίστηκε περίπου ως μη γενόμενο, κατά την ορολογία του βόλεϊ.

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο ριζοσπάστης


Η διορατικότητα του Αϊνστάιν ήταν τόσο επαναστατική, ώστε όχι μόνο υπήρξε προκλητική για το καθιερωμένο δόγμα στις φυσικές επιστήμες, αλλά άλλαξε ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο οι συνηθισμένοι άνθρωποι έβλεπαν τον κόσμο. Ως τη δεκαετία του 1920 είχε αποκτήσει διεθνή λαϊκή απήχηση σε μια κλίμακα που δεν θα θεωρούνταν συνηθισμένη πριν από την άνοδο των σύγχρονων –διαποτισμένων με διασημότητες– λαϊκών εφημερίδων και καλωδιακών ειδησεογραφικών καναλιών. Τα λιγότερο γνωστά επιστημονικά του πονήματα, καθώς και οι συνεντεύξεις στο δημοφιλή Τύπο, γίνονταν πρωτοσέλιδα και αποτελούσαν τροφή για τα φιλμ με τα επίκαιρα. Συνήθως όμως απουσίαζε οποιαδήποτε νηφάλια συζήτηση σχετικά με τη συμμετοχή του ως ειλικρινούς ριζοσπάστη στην πολιτική ζωή του καιρού του – ειδικά σε πορτρέτα και βιογραφίες μεταγενέστερες του θανάτου του. 
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (14 Μαρτίου του 1879 - 18 Απριλίου του 1955) γεννήθηκε σε μια φιλελεύθερη, κοσμική και αστική εβραϊκή οικογένεια. Τα παιδικά χρόνια του νεαρού Άλμπερτ, καθώς και τα πρώτα του εφηβικά, δεν παρουσίαζαν ασυνήθιστα στοιχεία. Όπως πολλοί νέοι άντρες των τελών του 19ου αιώνα, ήταν περίεργος, διάβαζε Δαρβίνο, τον ενδιέφερε ο υλικός –εννοείται, ο φυσικός– κόσμος και επιθυμούσε να κατανοήσει «τα απόκρυφα της φύσης, ώστε να διακρίνει “το νόμο μέσα στο νόμο”». Το 1895 ο Αϊνστάιν, στην ηλικία των 16, αποκήρυξε τη γερμανική του υπηκοότητα και μετακόμισε στην Ελβετία.

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

2. Η εσωτερική πολιτική των Κομνηνών (1081-1185)

β. Ο στρατός και ο θεσμός της πρόνοιας

q  Ο βυζαντινός στρατός στελεχώνεται τώρα
ü  όχι μόνο από μισθοφόρους
ü  αλλά κυρίως από προνοιάριους.

Ο θεσμός της πρόνοιας
q  Ο αυτοκράτορας παραχωρούσε σε στρατιωτικούς
ü  αγροτικές εκτάσεις ή το δικαίωμα είσπραξης φόρων,
ü  με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικής υπηρεσίας.

q  Πρόνοιες ονομάζονταν οι παροχές αυτές, οι οποίες
ü  αποτελούσαν ιδιοκτησία του κράτους και όχι του προνοιαρίου
ü  και επομένως, ούτε μεταβιβάζονταν, ούτε κληρονομούνταν.

q  Προνοιάριοι
ü  ονομάστηκαν οι στρατιωτικοί εκείνοι, στους οποίους ο αυτοκράτορας παραχωρούσε πρόνοιες
ü  ήταν έφιπποι πολεμιστές, που συμμετείχαν στον πόλεμο επικεφαλής ομάδας, με αριθμητική δύναμη ανάλογη με την έκταση της πρόνοιας που τους είχε παραχωρηθεί.

q  Ο θεσμός της πρόνοιας παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες με θεσμούς της φεουδαρχίας.

ü  Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να γίνει λόγος για ταύτιση των δύο συστημάτων.

Πρόνοια : Σύστημα βάσει του οποίου ο αυτοκράτορας παραχωρούσε έκταση γης με τα εισοδήματά της σε ένα ισχυρό πρόσωπο, το οποίο από την πλευρά του αναλάμβανε ορισμένες υποχρεώσεις έναντι του αυτοκράτορα.
Από το 12ο αι. και μετά οι υποχρεώσεις αυτές είχαν στρατιωτικό χαρακτήρα. Από το 13ο αι. η Πρόνοια έτεινε να καταστεί κληρονομική.  

Στα χρόνια των Κομνηνών
q  ο στρατός
ü  έγινε η κυρίαρχη τάξη στο Βυζάντιο
ü  και ζούσε εις βάρος του εξαθλιωμένου πληθυσμού.
q  Γι’ αυτό και πολλοί έσπευδαν να καταταγούν στο στρατό, σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές, πού τον απέφευγαν και προτιμούσαν άλλα επαγγέλματα.


Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Τα Άλογα του Aχιλλέως - Κ. Π. Καβάφης



Τα άλογα του Αχιλλέως

Τον Πάτροκλο σαν είδαν σκοτωμένο,
που ήταν τόσο ανδρείος, και δυνατός, και νέος,
άρχισαν τ' άλογα να κλαίνε του Αχιλλέως·
η φύσις των η αθάνατη αγανακτούσε
για του θανάτου αυτό το έργον που θωρούσε.
Τίναζαν τα κεφάλια των και τες μακρυές χαίτες κουνούσαν,
την γη χτυπούσαν με τα πόδια, και θρηνούσαν
τον Πάτροκλο που ενοιώθανε άψυχο -αφανισμένο-
μιά σάρκα τώρα ποταπή -το πνεύμα του χαμένο-
ανυπεράσπιστο -χωρίς πνοή-
εις το μεγάλο Τίποτε επιστραμένο απ' την ζωή.

Τα δάκρυα είδε ο Ζεύς των αθανάτων
αλόγων και λυπήθη. «Στου Πηλέως τον γάμο»
είπε «δεν έπρεπ' έτσι άσκεπτα να κάμω·
καλύτερα να μην σας δίναμε άλογά μου
δυστυχισμένα! Τι γυρεύατ' εκεί χάμου
στην άθλια ανθρωπότητα πούναι το παίγνιον της μοίρας.
Σεις που ουδέ ο θάνατος φυλάγει, ουδέ το γήρας
πρόσκαιρες συμφορές σας τυραννούν. Στα βάσανά των
σας έμπλεξαν οι άνθρωποι». -Όμως τα δάκρυά των
για του θανάτου την παντοτεινή
την συμφοράν εχύνανε τα δυό τα ζώα τα ευγενή.


Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ

ΤΑ ΘΕΙΚΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ ΣΤΗΝ ΟΧΘΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ Giorgio de Chirico 1963

http://kleio2012.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6.html

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Παπαδιαμάντη, Το Μοιρολόγι της Φώκιας. Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων




Η Ακριβούλα είναι ένα εννιάχρονο κορίτσι, εγγόνι της γρια-Λούκαινας. "Παγιδεύεται μέσα σε μια στιγμή μουσικής μαγείας και χάνει οριστικά την ίδια τη μαγεία της ζωής. Με μια κραυγή, ένα απλό "μπλουμ", συντελείται το πέρασμα από τη μαγεία της ζωής στο έρεβος του θανάτου". Ακολουθεί ο θρήνος, όχι από ανθρώπινη ύπαρξη αλλά από μια φώκια. Ο θάνατος της Ακριβούλας πνίγηκε στην άγνοια των άλλων. Η ζωή όμως, δε σταματάει. Συνεχίζει, με όλα της τα βάσανα, τη δική της πορεία. Σαν νά 'χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κ' οι καημοί του κόσμου. Στο παρακάτω βίντεο ξετυλίγονται οι σκέψεις μας κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης και ερμηνευτικής επεξεργασίας του λογοτεχνικού κειμένου στην τάξη. Τις αποτυπώσαμε σε λεκτικά σχήματα με κίνηση, τα οποία συνδυάσαμε με θρυμματισμένες λέξεις ή φράσεις μέσα από το κείμενο. Στόχος μας ήταν να σκηνοθετήσουμε μια παρουσίαση του έργου με τρόπο που να δίνει έμφαση στην οπτικότητα και την αποσπασματικότητα, ξεφεύγοντας έτσι από τη γραμμική ανάγνωση ενός γραπτού σημειώματος. Οι "σιωπές" των αποσπασμάτων προσφέρονται ως "κενά" για συμπλήρωση. Στο βίντεο συμπληρώνονται με το μελωδικό ήχο του τραγουδιού. Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων, Το μοιρολόγι της φώκιας, από το cd "Γκρεμό δεν έχουν τα πουλιά". Εικαστική ματιά: Ναβρόζογλου Μάγδα, Β΄ Λυκείου Πεδινής Ιωαννίνων.
http://vod.sch.gr/video/view/1081

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

3. Κοινωνία

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Έχουν καταστρέψει τα smartphones μια ολόκληρη γενιά;

«Δεν ξέρω πως είναι η ζωή χωρίς iPads ή iPhones. Νομίζω ότι σε εμένα και τους φίλους μου αρέσουν περισσότερο τα τηλέφωνά μας απ’ ότι μας αρέσουν οι πραγματικοί άνθρωποι». Η φράση αυτή που ανήκει σε μια 13χρονη, ακούγεται τρομακτική για έναν άνθρωπο που σήμερα είναι 40 ή και 35 ετών. 
Φυσικά και ο ίδιος έχει iPad και Smartphone χωρίς να αποφεύγει απολύτως τις επιδράσεις τους. Ωστόσο, θυμάται ότι στα 13 του χρόνια, αν δεν έχυνε κιλά ιδρώτα με τους φίλους του παίζοντας σε κάποιον εξωτερικό χώρο, μάλλον θα έκανε κάτι αντίστοιχο σε κάποιο σπίτι ή στη χειρότερη περίπτωση που ήταν μόνος στο δωμάτιό του θα είχε κρεμασμένο ένα ακουστικό στο αυτί του, κουτσομπολεύοντας με κάποιο φίλο ή φίλη.
Η παραπάνω 13χρονη, ωστόσο, συνήθως χρησιμοποιεί το Snapchat για να ανταλλάζει φωτό και βίντεο με τους φίλους της και αποθηκεύει στο κινητό της αμήχανες φωτογραφίες των φίλων της γιατί «είναι καλός εκβιασμός». Λέει επίσης ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού στο δωμάτιό της με το κινητό της κι ότι αυτός είναι ο τρόπος της γενιάς της. 
Είναι πράγματι; 

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

''Ταξιδεύοντας με τη Λογοτεχνία'', από το Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων



Το βίντεο προβλήθηκε στο πλαίσιο της παρουσίασης του πολιτιστικού προγράμματος ''Ταξιδεύοντας με τη Λογοτεχνία''. Το πρόγραμμα υλοποίησαν μαθητές της Β΄Λυκείου κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2016-2017.

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

5. Η Εικονομαχία (726-843)


5. Η Εικονομαχία from Kvarnalis75

ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

4. Οι αραβικές κατακτήσεις και οι συνέπειές τους



Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ξέρουμε τι είναι τα «Ιδιωτικά» Πανεπιστήμια;


Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης και Διεθνών Οικονομικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
1. Εισαγωγή
Ανακρίβειες
Συνήθως τα γραφόμενα στα social media δεν αποτελούν τεκμηριωμένες με γεγονότα γνώμες. Αφορούν εκτιμήσεις που τις περισσότερες φορές είναι απλά άκριτη αναπαραγωγή απόψεων άλλων και γι' αυτό κρύβουν πολλές ανακρίβειες ή πλάνες. Το έχουμε δει πάρα πολλές φορές αυτό με fake news. Το φαινόμενο αυτό το κάνουμε όλοι μας χειρότερο όταν αναπαράγουμε άκριτα ό,τι ακούμε. Στο σημείο αυτό θα αναφερθώ στο θέμα των Πανεπιστημίων. Έχουμε δει όλοι μας τις σχετικές προπαγανδιστικές εικόνες τύπου «πανεπιστήμιο στη Μποτσουάνα και στην Ελλάδα» όπως το παρακάτω:
Εντυπωσιακό φυσικά (αυτή είναι η δύναμη της εικόνας στην προπαγάνδα) αλλά αποτελεί μια στιγμιαία σύγκριση μετά από καταλήψεις αναρχικών ενός ελληνικού πανεπιστημίου που είναι στα καλύτερα του κόσμου, με ένα στην αφρικανική χώρα που έχει χαώδη διαφορά στην ακαδημαϊκή ποιότητα σε σχέση με το ελληνικό. Φαντάζομαι παρά το όμορφο γκαζόν κανείς γονέας δεν θα ήθελε το παιδί του να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο της Μποτσουάνα αντί στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το να δημιουργήσει κανείς προπαγανδιστικές και φυσικά παραπλανητικές εικόνες είναι το μόνο εύκολο, όπως η εικόνα που έφτιαξα παρακάτω.
2017-09-13-1505293889-3732012-screenshot_974.jpg
Οι εικόνες είναι πραγματικές φυσικά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ξαφνικά το ΔΠΘ έγινε καλύτερο πανεπιστήμιο από το University of Michigan.
Τι είναι όμως το Πανεπιστήμιο;

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Μενεξέδες και ζουμπούλια



Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Τα ποιήματα του Νίκου Καββαδία στο χάρτη



Ένας χάρτης με όλα τα σημεία στα οποία υπάρχουν αναφορές στα ποιήματα ου Νίκου Καββαδία, μαζί με τα συγκεκριμένα αποσπάσματα.

http://civil2006.blogspot.gr/2012/03/blog-post_19.html



















Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Τι θα ήθελα να είχα μάθει στο σχολείο

Θα ήθελα να με είχαν διδάξει:
  • Να μαγειρεύω, να πλένω, να ράβω.
  • Να καλλιεργώ τη γη, να φροντίζω τα λουλούδια, να αρμέγω, να ψαρεύω.
  • Να χτίζω, να βάφω και να επισκευάζω τις οικιακές, υδραυλικές και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις
  • Να χειρίζομαι και να επιδιορθώνω μηχανήματα, αλλά και το ποδήλατο, το αυτοκίνητο, το ραδιόφωνο, το Video, το ψυγείο, τον ανεμιστήρα, το κομπιούτερ.
  • Να παρέχω στον εαυτό μου και στους άλλους πρώτες ιατρικές βοήθειες.
  • Να γνωρίζω ότι είναι γνωστό για την ερωτική, σεξουαλική συμπεριφορά του ανθρώπου, καθώς και την εξέλιξη, μέσα στο χρόνο και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, των διαφορετικών ηθών, εθίμων και γνώσεων, γύρω απ’ αυτήν και την ερωτική ζωή των ζώων.
Την ανίχνευση της επίδρασης και του ειδικού ρόλου στη ζωή, του ήλιου, της σελήνης, των άστρων, του φυσικού και κλιματικού περιβάλλοντος, της διατροφής, της εργασίας και του έρωτα.
Να παίζω μουσική.
Να μαθαίνω την ιστορία όλων των παλιότερων και σύγχρονων πολιτισμών πάνω στη γη, μέσα από την οπτική και ακουστική τους εικόνα, τη φύση τους, τους όρους εργασίας και διαβίωσής τους, τη μουσική, το χορό, τις τέχνες, τη θρησκεία και την κοινωνική τους συγκρότηση.
Ισότιμα, όλες τις σύγχρονες και παλιότερες αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, στην ηθική, στην επιστήμη και στην πολιτική. Γι’ αυτό θα μου άρεσε ένα σχετικό βιβλίο με τίτλο: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα» και το ακόλουθο επίγραμμα στην πρώτη εσωτερική σελίδα: «Αν η αλήθεια ήταν πάντοτε, παντού, για το καθετί και για τον καθένα μία, οι άνθρωποι δεν θα ήταν τόσο ηλίθιοι να μη συμφωνήσουν στην από κοινού αποδοχή της».
Ακόμα, όταν ήμουνα παιδί θα ήθελα: Να μην διαχώριζαν τόσο απόλυτα την αναγκαία προετοιμασία μου για τη ζωή από την ίδια τη ζωή μου. Να μπορούσα όσο μου το επέτρεπαν σταδιακά οι δυνάμεις μου όχι μόνο να μαθαίνω, αλλά και «να κάνω».
Όπως εγώ είχα συναίσθηση της βιολογικής μου μειονεξίας απέναντι στους μεγαλυτέρους μου, να είχαν κι αυτοί συναίσθηση της βιολογικής τους υπεροχής απέναντί μου, και να απέφευγαν την εξουσιαστική της κατάχρηση στο όνομα της αναγκαίας προς εμένα βοήθειας και συμπαράστασης.
Όταν έκανα κάτι «καλό», δηλαδή πέρα από τις προσδοκίες τους, να μη με εκθείαζαν τόσο πολύ. Κι όταν έκανα κάτι «κακό», δηλαδή κάτω από τις προσδοκίες τους, να μη μαλώναν τόσο πολύ.
Να με μάθαιναν ότι η μοναδικότητά μου έγκειται όχι μόνο στα φυσικά πλεονεκτήματα και στις δυνατότητές μου, αλλά και στα φυσικά μειονεκτήματα και στις αδυναμίες μου. Ότι δεν είμαι, πρέπει ή μπορώ να ’μαι, ο πρώτος καλύτερος ή χειρότερος από τον οιονδήποτε. 
Να μη με υποχρέωναν να μοιάσω με κανέναν εκτός από εμένα.
Να μη μου δημιουργούσαν την ψευδαίσθηση ότι τα ’χω ή μπορώ να τα ’χω όλα, οδηγώντας με έτσι αργότερα, όταν αυτό φυσιολογικά διαψευδόταν, στην απογοήτευση και στην άρνηση του εαυτού μου. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια απόκτησης αυτών που δεν είχα, είτε σε μια άρνηση αυτών που διέθετα.
Να μη μου προκαθόριζαν, με οποιονδήποτε τρόπο, το μέλλον ή τις πεποιθήσεις μου. Και να μην αισθάνονταν την ανάγκη να με εξοπλίσουν οπωσδήποτε με κάποιο ιδανικό, κάποια απόλυτη σιγουριά ή αλήθεια, που οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι δεν διέθεταν. Και να μην είχαν το θράσος, όταν αργότερα αυτό με το οποίο οι ίδιοι με είχαν εξοπλίσει διαψευδόταν, να μου πετάξουν χαιρέκακα στα μούτρα: «Δε στα ‘λεγα εγώ;».